W zamkniętym pomieszczeniu zagrożenie może narastać bez żadnych widocznych oznak. Tlenku węgla, potocznie zwanego czadem, nie da się rozpoznać po kolorze, zapachu ani smaku; gaz nie powoduje też szczypania oczu. Po dostaniu się do płuc przenika do krwi i ogranicza jej zdolność dostarczania tlenu do tkanek.
Na niedotlenienie szczególnie wrażliwe są mózg i inne części ośrodkowego układu nerwowego oraz serce i naczynia krwionośne. W statystykach zatruć tlenek węgla zajmuje trzecie miejsce, po lekach i alkoholu. Niebezpiecznego stężenia nie można stwierdzić za pomocą zmysłów.
Skąd bierze się czad w domu?
Gaz powstaje wtedy, gdy paliwo zawierające węgiel spala się przy niedostatecznej ilości tlenu. Dotyczy to także gazu ziemnego. Dopływ powietrza mogą ograniczyć zasłonięte nawiewy, zatkana wentylacja lub niedrożny komin, a ryzyko zwiększają również usterki instalacji grzewczej.
Szczególnie groźne jest połączenie małej przestrzeni, urządzenia gazowego i niesprawnego odprowadzania spalin. W łazience z piecykiem oraz niedrożnym przewodem kominowym śmiertelne stężenie tlenku węgla może powstać nawet w ciągu minuty.
Wentylacja i przeglądy mają znaczenie
Krążenie powietrza musi być zapewnione także zimą. Nie wolno więc zaklejać kratek wentylacyjnych ani zasłaniać otworów w drzwiach łazienki. Zbyt szczelne zamknięcie mieszkania utrudnia dopływ świeżego powietrza potrzebnego do prawidłowego spalania.
Przewody kominowe i wentylacyjne wymagają regularnego sprawdzania oraz czyszczenia. Przegląd techniczny instalacji gazowej wraz z kontrolą jej szczelności należy powierzać uprawnionym osobom co najmniej raz w roku. Montaż pieca gazowego również powinien wykonać wykwalifikowany fachowiec.
Urządzeń grzewczych trzeba używać zgodnie z instrukcją producenta. Samodzielne przerabianie instalacji jest niedozwolone, a kuchenka gazowa nie służy do ogrzewania pomieszczeń.
Ochrona przed ogniem przy ogrzewaniu
Łatwopalne przedmioty należy odsunąć przynajmniej o pół metra od urządzeń i instalacji, których powierzchnia może osiągnąć temperaturę powyżej 100°C. Grzejniki elektryczne oraz gazowe powinny stać stabilnie, a kierunek nadmuchu nie może prowadzić w stronę palnych elementów wyposażenia. Przy dłuższym wyjściu warto je wyłączyć.
Elektrycznego urządzenia grzewczego nie należy stawiać bezpośrednio na palnym podłożu, chyba że producent dopuszcza takie rozwiązanie. Ważna jest także kondycja kominów: miejsca, w których metalowe przewody przechodzą przez palne części budynku, muszą być odpowiednio odizolowane. Prowizoryczne podłączenia urządzeń elektrycznych, gazowych i piecowych są niedopuszczalne.
Korytarze i klatki schodowe powinny pozostać wolne od rzeczy utrudniających przejście. Dostęp do drzwi ewakuacyjnych również musi być niezakłócony, aby w razie pożaru domownicy mogli szybko opuścić budynek.
Gdzie przydadzą się czujniki?
Domową ochronę warto uzupełnić o czujkę dymu oraz czujkę tlenku węgla. Ta druga uruchamia alarm, gdy wykryje nadmierne stężenie gazu w powietrzu, dając domownikom szansę na szybką reakcję.
Czujkę czadu warto rozważyć między innymi w pomieszczeniach z kominkiem, piecem kaflowym, kuchenką gazową lub gazowym podgrzewaczem wody, a także w kotłowni, garażu i warsztacie. Nie zastępuje ona jednak sprawnej wentylacji, regularnych kontroli ani bezpiecznego użytkowania urządzeń grzewczych.
Źródło: Wiadomości Komenda Miejska Policji w Częstochowie